Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Ё, народ! Слушайте, я тут хочу вам рассказать историю... Всё началось, как обычно, с закладок. Ну, вы знаете, что я закололся, да? Короче, я нашел того, кто мне мог сделать свежие закладки, и мы договорились о встрече. День Х настал, и я поехал на договоренное место.
Когда я подошел к нему, он сразу же попросил деньги. Я не стал тянуть, достал боинг и отдал ему нужную сумму. Получил свой кокс и ринулся искать место, где можно ставиться. Нирвана наступила, когда я нашел подходящую уборную в Макдональдсе, где мог спокойно занюхать свою закладку.
Ты же знаешь, в Макдональдсе всегда пацаны в бейсболках присутствуют. Че-то они там нюхают, может транки какие-то подсадили. Но меня это не останавливает. Я там такой наглый, одеваю свою любимую футболку с изображением глаз и иду на кухню.
Меня даже замечают, но я ведь талантливый комедиант, мне все простительно. Понимаешь, в Макдональдсе работать – это как подстава. Ты просто берешь человека, которому нужна еда, и подсаживаешь его на гамбургеры и колу. Потом он годами не может отказаться от этого дерьма.
Интернет даже маркетинговый план пропихивает – на каждом сайте реклама этой фигни. Вот и я был таким "рекламным плакатом" в свое время. Все окромя меня работали серьезно, а я тупо под шумок кололся и смотрел на покупателей весь день.
Я настолько закололся, что уже начал прикольно шутить с клиентами. Однажды одна бабуся зашла к нам и заказала картошку фри. Я ей говорю, что это не картошка фри, а "фри сосиска". Она сначала была ошарашена, а потом просто рассмеялась и сказала, что это самое нереальное, что она услышала в Макдональдсе.
На самом деле, я уже все задолбал весь коллектив своими приколами. Но им повезло. Теперь я наркоман-комик. Это такой жанр, который я сам придумал. Я наркоман и мой главный приоритет – быть смешным.
А еще в Макдональдсе у нас была своя тайная таблица, где мы оценивали клиентов по их внешности. Да, это звучит плохо, но зато это было очень интересно. Мы звали это "фастфудовским боевиком".
| Внешность клиента | Оценка |
|---|---|
| Молодой парень в кепке | Мега крутой |
| Девушка в шортах | Отдыхающая красавица |
| Школьник с рюкзаком | Бедный школьник |
| Старик с палочкой | Наш постоянный клиент |
Мы всегда были в курсе, кто приходит к нам в Макдональдс. Иногда, чтобы разнообразить нашу работу, мы прикидывались покупателями и ходили по кафе, чтобы наблюдать, как наши коллеги работают. Это было просто какой-то безумный контроль со стороны наркоманов.
В общем, работая в Макдональдсе и колясь героином, я понял, что в жизни нужно смешно подходить ко всему. Нельзя серьезно относиться к работе, к людям и даже к наркотикам. Они тебя не покинут, а ты можешь сделать свою жизнь лучше.
И помните, друзья, жизнь – это большая шутка, а мы все комики на этой сцене. Так что, радуйтесь, шутите и не забывайте смеяться!
Вот и все, ребятки. Я закончил свой рассказ. Надеюсь, вы смеялись и не считаете меня сумасшедшим. Просто я такой, немного необычный. Но всегда с позитивным настроем и готов смешить людей.
Еще раз хочу вам напомнить – не так важно, где ты работаешь и что употребляешь. Главное – быть смешным и радовать окружающих. И тогда жизнь будет казаться намного ярче и веселее! Удачи, народ!
Фидбэк
Тред